Лепшыя вынікі дае занясенне вапны пад папярэднік карняплодаў. Калі гэта своечасова не зроблена, тады вапнавы матэрыял варта ўносіць перад лусканнем іржышча або жа пасля лускання.

Норма вапнавых матэрыялаў залежыць ад ступені кіслотнасці і механічнага складу глебы. Яна вызначаецца на падставе дадзеных хімічных аналізаў глебы, праводжаных аграхімічнымі лабараторыямі і адлюстраваных на картаграмах кіслотнасці палёў.

Сярэднія рэкамендуемыя нормы карбанату кальцыя, па дадзеных Латв. Ниизиэсха, прадстаўленыя ў табл. 117.

Для вапнавання глеб выкарыстаюць молаты вапняк (доломитовая пакута), мергель, мел і некаторыя ад-

хады прамысловасці, утрымоўвальныя вапна (сланцевая попел, цэментавы пыл і шэраг іншых матэрыялаў). Вапнаванне глеб праводзіцца сіламі аб'яднанняў Сель-хозхимия якія адпавядаюць машынамі, у асноўным цементовозами.

На слабокислых глебах дадатныя вынікі дае лакальнае занясенне малых доз (0,3-0,4 т/га) вапнавых матэрыялаў падчас пасева карняплодаў камбінаванымі сеялкамі. Невялікія дозы (0,4- 0,6 т/га) вапны таксама можна высейваць і латаць у глебу ў сумесі з арганічнымі ўгнаеннямі.

Карняплоды бяруць з глебы шмат пажыўных рэчываў, больш, чым астатнія кармавыя культуры. Запатрабаванне ў элементах сілкавання і розных выглядаў кармавых карняплодаў неаднолькавая (табл. 118).

Велічыня ўраджая і вынас пажыўных рэчываў залежаць ад шэрагу ўмоў: утрыманні пажыўных рэчываў у даступнай для раслін форме ў глебе, метэаралагічных умоў, узроўня агратэхнікі і іншых фактараў.