На Чарнігаўскай дзяржаўнай абласной сельскагаспадарчай дасведчанай станцыі вывучалася ўплыў розных нормаў азотна-фосфарна-калійных мінеральных угнаенняў на ўраджай кармавога бурака (Прыступ У. Н., 1977). Досведы былі закладзеныя на старопахотной тарфяной глебе, утрымоўвальнай лёгкарастваральнага Рг05 22,9 мг, КГО -20,4 мг на 100 г глебы (табл. 128).

Ужыванне падвышаных нормаў фосфарных і калійных угнаенняў прыводзіць да значнага павелічэння ўраджая карняплодаў у параўнанні з умеранымі нормамі. Ураджай карняплодаў кармавога бурака ўзрастае больш ад павелічэння нормаў калійных угнаенняў, чым ад фосфарных. Азотныя ўгнаенні тут апынуліся малаэфектыўнымі. Ураджай бацвіння падвышаецца пераважна за рахунак занясення калійных угнаенняў.

Максімальнае назапашванне сухога рэчыва (11,23 т/га) і цукры (4,78 т/га) атрымана пры занясенні Р120К220. Найвышэйшы вынахад волкага пратэіна забяспечыла занясенне N60P120K220. Утрыманне пратэіна ў бацвінні ў 2-3 разу перавышае яго велічыню ў карняплодах.

Кармавыя карняплоды добра выкарыстаюць пажыўныя рэчывы з розных выглядаў і формаў мінеральных

угнаенняў. З фосфарных угнаенняў найболей эфектыўныя фасфаты, утрымоўвальныя фосфар у вадараспушчальнай форме. Падвойны суперфосфат па эфектыўнасці не саступае звычайнаму. З калійных угнаенняў паспяхова ўжываюцца хлорысты калій і калійныя солі, у тым ліку каинит і сільвініт, якія ўтрымоўваюць неабходны для бурака натрый. З азотных угнаенняў пад кармавымі карняплодамі лепш уносіць аміячную салетру, мачавіну, аміячную ваду, бязводны аміяк.

shellac скидка