У северо-заходніх раёнах Нечерноземной зоны ні асушванне, ні вапнаванне глеб, ні занясенне толькі мінеральных угнаенняў, асобна ўзятыя, не забяспечваюць такога прыросту ўраджая карняплодаў, які дае ўжыванне ў дастатковай колькасці арганічных угнаенняў. Арганічныя ўгнаенні ўзбагачаюць глебу макра - і мікраэлементамі, арганічным рэчывам, мікраарганізмамі, а таксама паляпшаюць агрофизические ўласцівасці суглінкавых глеб і служаць дадатковай крыніцай вуглекіслаты для раслін.

Каб атрымліваць 30-40 т/га карняплодаў, неабходна занесці 30-40 т/га гною (табл. 119). Для обеспече-

ния ўраджайнасці 50-60 т/ra і больш пад карняплоды ўносяць падвышаныя нормы гэтых угнаенняў.

Без арганічнага ўгнаення можна апрацоўваць кармавую бручку, турнэпс і морква ў выпадку, калі яно было занесена пад папярэднік.

Гноем і компостами, як правіла, карняплоды ўгнойваюць увосень пры зяблевой узворванню. Увесну гной уносяць толькі ў выпадку, калі карняплоды выгадоўваюць рассадным спосабам.

Шматлікія даследаванні навукова-даследчых устаноў і досвед перадавых гаспадарак пацвярджаюць, што найвышэйшая эфектыўнасць арганічных і мінеральных угнаенняў забяспечваецца пры сумесным іх ужыванні.

На суглінкавых і гліністых глебах фосфарныя і калійныя ўгнаенні ўносяць у асноўным увосень пры зяблевой узворванню. Толькі на лёгкіх глебах фосфар і калій варта ўжываць увесну пры перадпасяўной апрацоўцы глебы. Азотныя ўгнаенні часцей за ўсё ўносяць перад пасевам карняплодаў або ў выглядзе падкорму.