Па дадзеных НДІ бульбяной гаспадаркі (А. І. Тамман), сярэднія дадаткі ўраджая бульбы ад 1 т гною знаходзяцца ў вялікай залежнасці ад глебавых умоў (табл. 97).

На лёгкіх дзярнова-падзолістых глебах ад кожнай тоны гною (пры занясенні 20-40 т/га) атрымліваюць у сярэднім дадатак ураджая клубняў бульбы 0,3 т/га, на суглінкавых дзярнова-падзолістых глебах - 0,15- 0,2 т/га.

Па дадзеных У. П. Валько (1976), у Беларусі рэкамендуецца для атрымання ўраджайнасці 22-30 т/га клубняў на среднеокультуренных суглінкавых глебах на фоне 40 т/га гною ўносіць Neo-no Р70-90 Kuo-мо. У перадавых гаспадарках ужываюць высокія нормы арганічных угнаенняў.

Гной пад бульбу ў асноўным уносяць увосень падчас лускання іржышча або пры зяблевой узворванню. У некаторых гаспадарках арганічныя ўгнаенні раскідваюць на поле ўзімку і латаюць у глебу ўвесну пры культывацыі. Гэты спосаб ужывання гною звязаны з падвышанымі стратамі пажыўных рэчываў. Увесну гной варта ўносіць у раннія тэрміны, але эфектыўнасць яго ў параўнанні з занясеннем увосень зніжаецца.

Па дадзеных досведаў, пры занясенні гною ўвосень у 1-й год бульба выкарыстае з яго ў сярэднім 30- 40 % N, 25-30 % Р і 50-60 % Да; пры занясенні ўвесну- 20-25 % N, 20-25 % Р і 40-50 % К. На ступень выкарыстання бульбай азоту, фосфару і калія з гною значны ўплыў аказваюць рыхлость глебы, утрыманне ў ёй вільгаці і пажыўных рэчываў, нормы і суадносіны занесеных мінеральных угнаенняў, скороспелость які гадуецца гатунку і т. д.

Падвышае ўраджаі клубняў бульбы ўжыванне вадкага гною з мінеральнымі ўгнаеннямі. Па сямігадовых дасведчаных дадзеных, праведзеным у Латвіі (Визла Р. і інш., 1979) на дзярнова-падзолістых супяшчаных глебах, атрыманыя наступныя дадзеныя:

Обеспечение исполнения контрактов: поручительство по государственному контракту. Бизнес на дому.